Een
“mokerslag” bij heldere hemel………
Eindelijk
waren de golfomstandigheden, in de natste zomer sinds decennia, weer eens
optimaal. Onder een strak blauwe hemel vertrokken we voor “slechts” 14 holes.
Het wordt vroeger donker en dat levert beperkingen op, dus geen qualifying
wedstrijd. In de top van het klassement is
het spannend, de koplopers zitten dicht bij elkaar.
En
dan gebeurt het, er wordt historie
geschreven.
Will
Döll die heel het weekend voorafgaand aan deze wedstrijd op een trainingskamp in Sint Nicolaasga was,
slaat toe. Op deze 14 holes slaat hij 3 birdies en een hole in one! (hole 7).
Een mokerslag hoor ik Hans B zeggen, die de leiding van het klassement royaal
kwijt raakt. Hij speelde ook niet goed. Waarschijnlijk waren zijn gedachten
teveel bij zijn auto die hij in het mooie weer te drogen had gezet. (vorige
week niet alleen vergeten regenkleding mee te nemen maar ook het vergeten dak
van zijn auto te sluiten………)
In
het clubhuis worden we, tijdens de prijsuitreiking, met de harde feiten geconfronteerd.
Ik zie verschillende hoog geklasseerde heren zich achter de oren krabben.
De
wat lager geplaatsten fronsen hun wenkbrauwen en fantaseren in hun gedachten
over een zelfde prestatie. Zijn de subtoppers in staat de spanning terug te
brengen of gaat Will zo door! We hebben nog een paar wedstrijden.
Na
de champagne klonk luidkeels het door bassen en tenoren gezongen “ for he is
is
jolly good fellow” in het doorgaans muziekloze “clubhuis”. Een heer, die al aan
het vergaderen was, kwam ijlings terug om poolshoogte te nemen……wat is er aan
de hand.
De
prestatie van Will is uitzonderlijk, maar laat ook zien dat niets onmogelijk
is. Hopelijk een inspiratiebron voor ons allen, en wie weet wat dit veroorzaakt
bij de subtoppers, die nu “groots” teruggezet zijn.
We
hebben nog een paar weken, dan weten we wie het jasje aan mag trekken!
Zorg
ervoor dat je de finale niet mist en schrijf tijdig in.
Namens
de herencommissie
Herman