Heren 2 redt eer
De eer is gered
Grote monden. Zelfverzekerd. De 30-ste mei was al geblokt. Dan zou de promotiewedstrijd gestreden moeten worden. Wij van Heren 2 zouden kampioen worden. Enfin, als u het eerdere relaas van Heren 2 hebt gevolgd, weet u inmiddels dat dat het niet is geworden. Enkele grappenmakers begonnen zelfs te speculeren over een mogelijke degradatie. Zij gingen te ver! Dat werd afgelopen zondag bewezen. Een overtuigende overwinning op Crossmoor, 14-4, gaf aan dat we deze klasse meer dan aankunnen. Ik zou zelfs willen zeggen, meer dan dat. Een wat ongelukkige poule-indeling heeft ons niet geholpen in onze weg naar een volgende klasse. Het niveau van de poule is onevenredig hoog voor de 4-de klasse waarin we spelen. Drie van de vijf teams (gemiddelde hcp single) zouden het niet slecht doen in de 3-de klasse. Daar behoren wij ook toe. Maar voila, zo is het gegaan. Wij hebben het van die drie het minst gedaan en zijn daarom terecht geen kampioen. Vóór dat ik u ga vertellen wie dat dan wel wordt, eerst even een kort resumé van onze wedstrijd.
We traden aan op de mooie baan van Haviksoord. Het spelende team: Marcel, Jean, Onno, Kris, Frank en Ben. Op papier significant sterker dan onze opponenten van Crossmoor. Maar...even geen onderschatting meer. Bewijzen nu. Marcel en Jean maakten korte metten. Na 7 holes was het gepiept. Geen vragen meer. Ook Frank en Ben lieten er geen twijfel over bestaan. Met een keurige level par gespeelde 4-ball, sloten zij ook hun partij na 7 holes winnend af. Kris en Onno hadden meer moeite, speelden een redelijke bal, maar de opponenten speelden hun ronde 1 onder de baan. Dat trokken de heren van de Haverleij niet. Zij moesten de partij afstaan. Lunchstand: 4-2 in ons voordeel. Een voortreffelijke lunch overigens, met de inmiddels wereldberoemde biefstukken van mevrouw Jackson. Enkele dagen daarvoor had het hare Majesteit behaagd mevrouw Jackson, tevens eigenaresse van Haviksoord, tot ridder te slaan. Met getrokken zwaard bediende zij ons van een goede bodem voor een even zo enerverende middag. Na de lunch nog even een paar oefenballetjes geslagen, bijgestaan door deskundige advies van Robbie van Velzen, hoofdklassespeler en tevens vaste, bezoldigde hole-maat van Kris. Overigens, chapeau voor Rob. Weer en wind trotserend was hij er wel de hele dag bij!
De singles startten. Verrassing: pro Twan kwam kijken. Hij heeft een aantal van ons zien starten en is toen even door de baan naar de verschillende partijen gaan kijken. Complimenten aan Twan. Mijn tegenspeler was hoogst gecharmeerd van dit gebaar. Nooit van zijn leven zou hun pro zoiets doen, vertelde hij mij.
Vijf van de zes singles werden gewonnen. Aan de terugkoppelingen te horen waren de partijen, met uitzondering van die van Marcel, niet van een topniveau. De regenachtige dag hielp daarin ook niet mee. Ik spreek hier in ieder geval voor mezelf als ik zeg dat het vooral vechtgolf was. Niet mooi, maar wel aan het langste eind trekken. Jean, jammer van jouw partij. Golf is net als het echte leven: it’s all about making the right choices! Misschien had je toch moeten ingaan op het voorstel van die dame van 27, de avond er voor…
Goed. De komende zondag, de laatste zondag, wat gaat het worden?. Er zijn nog twee kampioenskandidaten: Eindhovensche en Haviksoord. De mannen van de E’hovense zijn de beste golfers, de mannen van Haviksoord staan er het beste voor. Zij hebben het helemaal in eigen hand. Als Haviksoord zondag wint of halft, dan winnen ze de poule. Eindhoven kan alleen de poule winnen als Haviksoord verliest en zij zelf winnen. Dat laatste gaan ze zeker doen. Resteert de vraag: wint Haviksoord? Antwoord: Neen! Drie keer raden tegen wie ze moeten. Juist: tegen de heren van de Haverleij! Wat een machtsgevoel. Het is in onze handen wie er kampioen gaat worden. De Eindhovensche heeft ons al allerlei ‘in-natura’ geschenken aangeboden, als we de pot komende zondag zouden winnen. Verleidelijk. Maar daar is het ons niet om te doen. Het is ons aangebrand eergevoel. Wij gaan de pot van het team, dat tot nu ongeslagen is, winnen. We zijn dat aan onze stand en aan onze grote bek verplicht!
Frank
