Kwart over zeven weg van
huis, dat zijn nog eens tijden op een zondagmorgen. Je moet er wat voor
over hebben om competitie te spelen. Maar, toegegeven, we doen het graag! Zo
ook op 29 april om te vertrekken naar een eerst wat regenachtig en daarna
zonovergoten Landgoed Bergvliet. Tegenstanders van de dag waren de dames van
Wijchen. Een niet te onderschatten tegenstander gezien hun eerdere resultaten.
Om 9.00 startten Dagmar en Francoise aan een mooie foursomepartij en hadden de
snelheid er goed in zitten. Het leek wel een potje turbogolf.... Ondanks
een bunker die niet meewerkte, was de winst van ons eerste koppel op hole 16
een feit. 2 punten binnen. Voor hen was het vervolgens wachten op de achterliggende
partijen. Caroline en Estrild hadden niet hun beste dag (zelfs een 4putt
ontbrak niet aan het "feest" en daarvoor kregen zij een terechte
boze blik van caddie Rien), maar wisten met veel moeite een 3 down om te zetten
in winst op hole 17. Ook Ingrid en Susan bleken niet hun beste dag te hebben.
Op dezelfde holes produceerden zij mindere slagen waardoor Wijchen in de
ochtend 2 punten in de wacht wist te slepen. Balen!
Na een snelle lunch stapten de singles de baan in. Estrild met trouwe
caddie Rien en Francoise deden wat zij moesten doen: winnen op
respectievelijk hole 16 en 15. Die "opdracht" had Dagmar ook
meegekregen, maar ja, soms is je tegenstander heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg
traag en dan is het - ondanks het caddiewerk van Jacqueline - moeilijk je concentratie
vast te houden. Caroline vocht daarachter een titanenstrijd uit tot op
hole 18. Voor een overvol terras zette Caroline haar achterstand om in een
gelijkspel. Goed gedaan!
De tussenstand was nu 9-5. Spannend, want uit de 2 slotpartijen moest dus nog
minimaal 1 punt komen om onze kampioensambities te kunnen behouden. Ingrid
en Susan waren na de ochtend uit op revanche en het toeval wilde dat zij in de
singles dezelfde dames tegenkwamen. Dat hebben die dames van Wijchen geweten.
Zowel Ingrid - met caddie Henk - als Susan lieten er geen enkele twijfel
over bestaan wie de beste zijn. Namelijk wij! De einduitslag was 13-5.
En toen was het afwachten geblazen of het kampioenschap nog binnen handbereik
zou zijn. We waren er echter na de eerste speelronde al een beetje bang
voor en die angst bleek gegrond. Het verlies van de allereerste wedstrijd bleek
bepalend voor de rest van de competitie. De Haenen - op papier ook het sterkste
team - bleek dit jaar onverslaanbaar en is kampioen geworden in onze poule.
Jammerrrrrrr.
Komende zondag zullen wij ons onze eer verdedigen en proberen de 2e plaats
in de poule te verstevigen. Rest mij Heren 1 veel succes te wensen met de
strijd tegen degradatie en Heren 3 veel succes te wensen met de strijd om het
kampioenschap!
namens Dames 1
Estrild