Heren 2 mist kampioenschap
Heren 2 buitenspel
Tja. Wat kan ik zeggen. Na de verliespartij tegen de Eindhovensche van vorige week, moest het nu dan toch echt gebeuren. Verliezen tegen de Eindhovensche was weliswaar onwenselijk maar te behappen en zelfs te begrijpen. Tegen Best waren we overtuigd. We konden niet anders dan winnen. Op papier de sterkere, zal ik maar zeggen. En in de hoofden ook. Het bleek anders.
Aan de voorbereiding heeft het niet gelegen. We speelden op de prachtige baan van de Eindhovensche. Vrijdag hadden we er al voorgespeeld. Ernst, Jean en Frank moesten daar nog strijden voor een plek. Eén van hen zou reserve staan. Ernst, of ‘Shanky’ zoals hij zichzelf sinds een week noemt, delfde het onderspit. De opstelling was daar: Marcel, Jean, Onno, Kris, Frank en Ben.
De fourballs gingen van start. Marcel en Jean wonnen gemakkelijk hun partij. Onno en Kris hadden meer moeite. Kris had net de aspluim kunnen doorstaan en had zich als gevolg van die pluim een week langer dan gepland in de VS moeten vermaken. Met zijn daar gehuurde ‘ladyflex’ sloeg hij gedurende die week in de VS nog een redelijk bal. Hij had daardoor zondag echter wel 4 holes nodig om aan zijn stijve te wennen, om het maar eens plastisch uit te drukken. Genoeg om de wedstrijd in ieder geval niet te verliezen. Onno en Kris halven de partij. Het niet op elkaar ingespeelde duo, Ben en Frank, begon onder toeziend oog van Carl – hij liep een paar holes met deze fligth mee – erg rommelig. Het duurde een paar holes voordat de slagen weer een beetje op orde waren. De partij stond toen echter al 3 down. De holes raakte op en de partij ging verloren. De lunch werd aanvaard met een 3-3 tussenstand. Onze arrogante voorspelling op dat moment: “vooruit dan maar, 15-3 is ook een mooie uitslag.”
De singles waren op papier allemaal voor ons. Marcel – altijd gevaarlijk – pakte puik zijn partij. Met 4 en 3 werd het een relatief gemakkelijke overwinning. Ook Frank kon het teleurstellende 4-ball-resultaat van de ochtend achter zich laten, had zich hersteld en won ook easy met 4 en 3 zijn partij. Jean, Onno en Kris moesten het laten schieten. Onno en Kris wisten het nog te rekken tot en met hole 18. Onno had de pech dat zijn tegenstander zijn beste rondje aller tijden liep met 37 slagen na 9 holes. Onno zelf liep ook zijn beste ronde van dit seizoen, maar verloor dus wel. Kris startte stroef en kwam zelfs 4 down in de wedstrijd. Des te knapper was het dat hij pas op hole 18 de partij uit handen moest geven. Jean verloor enkele holes daarvoor al.
En toen was het 9-7 voor Best!!! Alleen Ben moest nog binnenkomen. We wisten dat Ben op hole 13 al 4 down stond. Weinig hoop dus. Maar plots verscheen de flight, te zien van ver, op de tee van 18. Het leek dus nog ergens om te gaan. U raadt het al. Ben wint de hole en weet een 4 down om te zetten naar een 1 up door 5 holes achter elkaar te winnen. Chapeau!
Enfin, eindstand: 9-9. Door een eclatante overwinning van Haviksoord op Crossmoor (17-1), komt deze club op 6 wedstrijdpunten. Onhaalbaar voor ons. Het kampioenschap is voorbij…
We gaan de competitie afmaken door te laten zien dat de eindstand een vergissing was. Komend weekend rollen we Crossmoor op en het weekend daarna maken we de tot nu toe ongeslagen koploper Haviksoord een kopje kleiner. Dat zijn we aan onze stand verplicht. Volgend jaar promotie!
Carl, dank voor je aanwezigheid en support!
Frank
